| |
|
|
terug |
Psychomotorische therapie
Psychomotorische therapie (PMT) is een ervaringsgerichte behandelvorm die bewegen en het lichaam als aangrijpingspunt neemt om gevoelens, gedrag en gedachten te beïnvloeden. Psychomotorische therapie maakt gebruik van lichaamsgerichte oefeningen en bewegingsgerichte oefenvormen.
Het bewegend omgaan en het lichamelijk ervaren zijn aangrijpingspunten voor de psychomotorische behandeling. Kinderen exploreren bewegend de wereld en worden spelenderwijs vertrouwd met hun eigen lichaam. De psychomotorisch therapeut kan een situatie creëren waarin kinderen (en hun ouders) de kans krijgen zichzelf en elkaar spelenderwijs (beter) te leren kennen.
Bij kinderen ligt de nadruk op het leren door ervaring. Binnen de psychomotorische therapie is de therapeut in staat een speelse en zo natuurlijke mogelijke ruimte te creëren waar het kind behoefte aan heeft en waarin het veilig kan experimenteren met (nieuw) sociaal gedrag. De psychomotorisch therapeut biedt het kind oefenmogelijkheden op zijn haalbare niveau en zal voornamelijk positief gedrag bekrachtigen. De positieve ervaringen motiveren het kind om ook buiten de therapieruimte het nieuwe gedrag te laten zien. Kinderen ondergaan een verandering in het eigen denken en voelen. Ze krijgen zicht op het eigen gedrag en de gevolgen van dit gedrag voor anderen. Het kind leert emoties herkennen en krijgt daardoor ook beter inzicht in het gedrag van de ander. Door tijdens bewegingssituaties en lichaamsgerichte oefenvormen het gedrag van het kind te observeren en het te laten reflecteren op eigen denken, voelen en handelen, bevordert de psychomotorisch therapeut het inzicht van het kind in zijn eigen gedrag en de gevolgen daarvan. De psychomotorisch therapeut zal eveneens het kind vragen om woorden aan het gedrag en de beleving te (laten) geven. Deze vertaling van het bewegingsgedrag is noodzakelijk om de ervaring te kunnen benutten in het dagelijks leven. Daarmee is het bewegen op zichzelf niet het doel. Binnen de psychomotorische therapie is het veel meer ‘het in beweging komen’ en het via de beweging in een interactie tussen therapeut en kind proberen de beoogde doelen te bereiken. Ook ouders worden in De Geheime Tuin nauw betrokken bij psychomotorische therapie.
|
|