De beste stuurlui

Al een poosje realiseer ik me wat een heerlijke tijd het was, al die jaren tussen de stuurlui aan wal. En nog wel als gediplomeerde stuurvrouw, want afgestudeerd in de ontwikkelingspsychologie. Als ík niet de beste was! Zowel in mijn werk als daarbuiten vormde ik een mening over "de beste aanpak." Op basis van mijn boekenkennis en steeds relevantere werkervaring, kon ik heel goed adviseren over deze beste aanpak.

Wiebelen

Ik werkte in de kinder- en jeugdpsychiatrie, waar je je vooral bezig houdt met ontwikkelingsstoornissen en de impact ervan op het dagelijkse leven van kinderen en ouders. Opvoeden voor gevorderden zeg maar. Maar ook in mijn eigen dagelijkse leven zag ik als stuurvrouw aan wal legio dingen die ik zelf als moeder écht heel anders zou aanpakken. Ik zou bijvoorbeeld nooit zo dom gaan wiebelen met de kinderwagen met een toch al slapende baby erin. Totaal onzinnig dacht ik. Ik zou me geen rotmoeder laten noemen in mijn gezicht, ik zou mijn kind niet laten wegstormen bij een ruzie, ik zou zorgen dat mijn kind plezierig om zou gaan met anderen en niet door volwassen gesprekken heen zou praten. Want hij zou zijn plek in het gezin kennen. Simpel.

 

Psycholoog wordt moeder

En nu ben ik zelf moeder. Alweer 7 jaar. En ik heb wat afgewiebeld met die enorme tweelingwagen! Want oh wee als ze vroegtijdig wakker zouden worden. Ik heb discussies gevoerd met twee 2-jarigen tegelijk en op hun beurt wachten is niet iets wat mijn kinderen goed onder de knie hebben gekregen, ondanks mijn inspanningen daartoe. Ze maken leeftijdgenoten regelmatig iets duidelijk met hun spierballen en ze laten wegstormen bij een ruzie blijkt juist vaak heel handig. Koelen zij er niet van af, dan ikzelf wel.

 

 

De beste stuurlui staan aan wal. Gestudeerd of niet. Je weet pas hoe je zelf iets aanpakt wanneer je zelf in de situatie zit. En je leert gaandeweg wat bij jou past, wat bij je kind past en wat werkt in de dynamiek van je gezin. Dat geldt voor de opvoeding van "gewone" kinderen, maar evenzogoed voor kinderen met een bijzondere gebruiksaanwijzing. Ik ben een andere psycholoog geworden sinds ik moeder ben. Minder stellig en voorzichtiger met adviezen. En in mijn eigen omgeving minder oordelend naar de aanpak van anderen.

Kapitein op je eigen schip

Allerlei boeken willen ons doen geloven dat er zoiets bestaat als De Beste Aanpak. Was die er maar! Dan zouden we bij De Geheime Tuin kunnen volstaan met één boekenplank en daar iedereen mee verder kunnen helpen. Er staan zeker zinnige dingen in deze boeken. Maar zie ze als kookboeken waarin je soms een recept vindt dat bevalt en net zo vaak een recept waarvan je de uitkomst halverwege de vuilnisbak in kiepert. Ik denk dat het ouders veel rust geeft te beseffen dat De Universele Beste Aanpak niet bestaat. Opgroeien is een dynamisch proces en opvoeden daarmee ook. Het geeft zelfvertrouwen om je eigen beste aanpak te vinden, eraan vast te houden en het te zien werken. En we worden er als ouders onderling ook leuker van als we met open blik kunnen kijken naar de aanpak van de ander.

 

 

Gelukkig mag ik werken bij een organisatie die het oplossingsgerichte werken hoog in het vaandel heeft staan. We zijn als behandelaren geen stuurlui aan wal. We helpen mensen liever om de beste kapitein te worden van hun eigen schip.

 

Marije Hölscher

 

terug